(English version below)
Κ ο υ ρ ά σ τ η κ α να μου στέλνουν xGoals σε μεμονομένα ματς ως απόδειξη του ποιος ήταν καλύτερος. Κουράστηκα. Δεν φταίει βέβαια ο κόσμος, όταν όλες οι πλατφόρμες προσφέρουν το στατιστικό αυτό και όταν μεγάλα δημοσιογραφικά site το σχολιάζουν και το ξανασχολιάζουν, λογικό ειναι και ο κόσμος να αρχίσει να το χρησιμοποιεί.
Η Γερμανία είχε 1.57 xGoal χθες το βράδυ με 21 σουτ και αποκλείστηκε στα πέναλτι εναντίον 0.32 της Παραγουάης. Η Βραζιλία είχε 1.72 xGoals εναντιόν 0.33 της Ιαπωνίας. Ο αριθμός που μοιράζεται όλος ο κόσμος απόψε λέει ότι η Γερμανία και η Βραζιλία κυριάρχησαν. Αν είχε δει τα ματς όμως έβλεπες κάτι άλλο. Η Γερμανία δεν κατάφερε να συνδέσει τη μεσαία γραμμή με την επίθεση σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Το 1.57 ήρθε σουτ από την άκρη της περιοχής που δεν απείλησαν ποτέ πραγματικά τον τερματοφύλακα, 21 προσπάθειες που το μοντέλο μέτρησε πιστά και η Παραγουάη δεν χρειάστηκε να κάνει σχεδόν τίποτα για να σταματήσει. Η Βραζιλία δημιούργησε πραγματικές ευκαιρίες, κεφαλιά σε κοντινή απόσταση που ο Σουζούκι απέκρουσε εκπληκτικά, σουτ που ο Τομιγιάσου κλώτσησε πάνω στη γραμμή, το δοκάρι του Βινίσιους κλπ.
Τα xG είναι παραπλανητικά και στους δυο αγώνες για διαφορετικούς λόγους σε κάθε αγώνα.
Στο ματς της Γερμανίας το 1.57 xG είναι από 21 σουτ, αν κάνουμε το μέσο όρο είναι 0.07 ανά σουτ, δεν ειναι 1.57 xG από πέντε πραγματικές μεγάλες ευκαιρίες. Το μοντέλο τα αθροίζει και τα δύο στο 1.57 και τα ονομάζει ίδιο αγώνα. Δεν είναι. Η Γερμανία δεν ήταν άτυχη. Δεν μπόρεσε να μετατρέψει την κατοχή σε επικίνδυνες θέσεις, και τα σουτ της αντανακλούσαν ακριβώς αυτό, περιφερειακά, εξαρτημένα από σέντρες, το είδος που το μοντέλο έχει δει να πηγαίνει έξω εννιά στις δέκα φορές.
Στο ματς της Βραζιλίας το πρόβλημα των xGoals ειναι το πρόβλημα της τυχαιότητας του ενός αγώνα. Το 1.72 ήταν πραγματικό. Δημιούργησε τις ευκαιρίες που παραλίγο να μην ήταν αρκετές. Ο Σουζούκι έκανε αποκρούσεις που φαίνονταν αδύνατες. Σουτ αποκρούστηκε πάνω στη γραμμή, ο Βινίσιους βρήκε το δοκάρι. Η Ιαπωνία σκόραρε σε μια στιγμή που το xG δεν μπορεί να εξηγήσει, μια χαλαρή μπαλιά του Ντανίλο, κλεπτόμενη στη μεσαία γραμμή, γρήγορη αντεπίθεση πριν η Βραζιλία ανακτήσει τη διάταξή της. Ένα γκολ που το μοντέλο βαθμολογεί ως απίθανο, σε κατάσταση που το μοντέλο δεν μοντελοποιεί καθόλου.
Η Παραγουάη έφτασε γνωρίζοντας ότι θα παραχωρούσε κατοχή. Ήταν το πλάνο. Δεν προσπάθησε να σταματήσει τη Γερμανία από το να σουτάρει. Προσπάθησε να κάνει τη Γερμανία να σουτάρει από θέσεις που φαίνονταν επικίνδυνες στα στατιστικά αλλά δεν ήταν επικίνδυνες στην πράξη. Ένα σουτ 0.07 xG από 25 μέτρα δεν είναι απειλή, όχι επειδή το λέει το μοντέλο, αλλά επειδή οι αμυντικοί της Παραγουάης ήξεραν ακριβώς τι σημαίνει εκείνο το σουτ. Κράτησαν τη διάταξή τους, έμειναν συμπαγείς, άφησαν τη Γερμανία να κινείται στα πλάγια αντί για το κέντρο. Κάθε φορά που η Γερμανία πήγαινε στις φτερούγες αντί να επιχειρεί να διασπάσει κεντρικά, η τεχνική ηγεσία της Παραγουάης είχε ακριβώς αυτό που ήθελε. Το μοντέλο μέτρησε εκείνα τα 21 σουτ. Η Παραγουάη δεν ανησύχησε ποτέ για αυτά.
Αυτό ακριβώς χάνει το xG: μια ομάδα μπορεί να επιλέξει ποιο xG να παραχωρήσει. Η Παραγουάη παραχώρησε ποσότητα. Προστάτεψε την ποιότητα. Το μοντέλο δεν μπορεί να γνωρίζει ότι τα 21 σουτ ήταν ακριβώς τα σουτ που ήθελε η Παραγουάη η Γερμανία να εκτελέσει.
Η Ιαπωνία έκανε κάτι διαφορετικό. Δεν μπορούσε να επιλέξει ποιο xG να παραχωρήσει απέναντι στη Βραζιλία, η Βραζιλία έφτανε σε πραγματικές θέσεις και δημιουργούσε πραγματικές ευκαιρίες. Οπότε το πλάνο της Ιαπωνίας δεν ήταν να κατευθύνει τη Βραζιλία σε κακές θέσεις σουτ. Το "πλάνο" ή τελοσπαντων αυτό που έγινε ήταν ο Σουζούκι ο οποίος τελειώσε με 7 αξιολόγηση. Η Ιαπωνία επέζησε επειδή ένας παίκτης ήταν καλύτερος εκείνη τη μέρα από όσο υποθέτει το μοντέλο ιστορικά. Το μοντέλο δεν ξέρει ποιος είναι στο τέρμα.
Τίποτα από αυτά δεν είναι επιχείρημα για απορίψει κανείς τα xG συνολικά. Στη διάρκεια μιας ολόκληρης σεζόν, είναι ένα από τα καλύτερα εργαλεία για να καταλάβεις αν μια ομάδα είναι πραγματικά καλή ή απλώς παίρνει αποτελέσματα. Οι ομάδες που δημιουργούν σταθερά υψηλό xG και περιορίζουν αυτό των αντιπάλων τείνουν να μένουν ψηλά. Οι ομάδες που κερδίζουν αγώνες ενώ υπολείπονται σε ευκαιρίες τείνουν να επιστρέφουν στο μέσο όρο.
Το πρόβλημα είναι η κλίμακα. Το xG είναι χτισμένο από εκατοντάδες χιλιάδες σουτ, μέσος όρος πάνω σε κάθε τερματοφύλακα, κάθε αμυντικό, κάθε τακτική διάταξη. Αυτός ο μέσος όρος είναι αυτό που το κάνει χρήσιμο σε επίπεδο σεζόν. Είναι επίσης αυτό που το κάνει παραπλανητικό σε ένα μεμονομένο αγώνα, γιατί ο αγώνας χθες είχε έναν τερματοφύλακα, μια αμυντική διάταξη, ένα σύνολο τακτικών επιλογών, και αρκετές στιγμές που κανένας ιστορικός μέσος όρος δεν είχε τη βάση να προβλέψει πριν το ματς ή να εξηγήσει μετά από αυτό.
Ο αριθμός που συζητά η παρέα σου απόψε σχεδιάστηκε για να περιγράφει χιλιάδες αγώνες. Δεν σχεδιάστηκε για να περιγράφει τη χθεσινή βραδιά. Να τον χρησιμοποιείς για να αποφασίσεις αν η Γερμανία άξιζε να προχωρήσει, ή αν η Βραζιλία ήταν τυχερή, είναι σαν να ελέγχεις τον ετήσιο μέσο όρο βροχόπτωσης για να αποφασίσεις αν να πάρεις ομπρέλα τώρα. Ο μέσος όρος είναι ακριβής. Δεν σου λέει τίποτα για σήμερα.
I'm tired of people sending me xG in individual matches as proof of who was better. I'm tired of it. It's not people's fault, of course. When every platform offers this statistic and when major sports sites comment on it over and over, it makes sense that people start using it.
Germany had 1.57 xG last night with 21 shots and went out on penalties against Paraguay's 0.32. Brazil had 1.72 xG against Japan's 0.33. The number everyone is sharing tonight says Germany and Brazil dominated. But if you watched the games you saw something different. Germany couldn't connect the midfield to the attack for the whole match. Their 1.57 came from shots from the edge of the box that never really troubled the goalkeeper, 21 attempts the model counted faithfully and Paraguay barely had to do anything to stop. Brazil created genuine chances: a close-range header Suzuki saved brilliantly, a shot Tomiyasu cleared off the line, Vinícius hitting the post, and so on.
xG is misleading in both matches, but for different reasons in each.
In Germany's match, the 1.57 xG comes from 21 shots, 0.07 each on average. It's not 1.57 xG from five genuine big chances. The model adds them both up to 1.57 and calls it the same game. It's not. Germany weren't unlucky. They couldn't turn possession into dangerous positions, and their shots reflected exactly that: peripheral, crossing-dependent, the kind the model has seen go wide nine times out of ten.
In Brazil's match, the problem with xG is the problem of single-match variance. The 1.72 was real. They created the chances that almost weren't enough. Suzuki made saves that seemed impossible. A shot was cleared off the line. Vinícius hit the post. Japan scored in a moment xG can't explain: Danilo's loose pass, intercepted in midfield, a quick counter before Brazil could recover their shape. A goal the model rates as unlikely, from a situation the model doesn't model at all.
Paraguay arrived knowing they were going to concede possession. That was the plan. They didn't try to stop Germany from shooting. They tried to make Germany shoot from positions that looked dangerous in the stats but weren't dangerous in practice. A 0.07 xG shot from 25 metres isn't a threat, and not because the model says so. Paraguay's defenders knew exactly what that shot meant. They held their shape, stayed compact, let Germany move wide instead of through the middle. Every time Germany went to the flanks instead of trying to break centrally, Paraguay's coaching staff got exactly what they wanted. The model counted those 21 shots. Paraguay never worried about them.
That's exactly what xG misses: a team can choose which xG to concede. Paraguay conceded quantity. They protected quality. The model has no way of knowing those 21 shots were exactly the shots Paraguay wanted Germany to take.
Japan did something different. They couldn't choose which xG to concede against Brazil. Brazil was getting into genuine positions and creating real chances. So Japan's plan wasn't about directing Brazil to bad shooting positions. The plan, or at least what happened, was Suzuki, who finished with a 7 rating. Japan survived because one player was better on the day than the model historically assumes. The model doesn't know who's in goal.
None of this is an argument for dismissing xG altogether. Over a full season, it's one of the better tools for understanding whether a team is genuinely good or just getting results. Teams that consistently generate high xG and suppress their opponents' tend to stay near the top. Teams that keep winning while being outchanced tend to regress.
The problem is scale. xG is built from hundreds of thousands of shots, averaged across every goalkeeper, every defender, every tactical setup. That averaging is what makes it useful at the season level. It's also what makes it misleading in a single match, because yesterday's match had one goalkeeper, one defensive shape, one set of tactical choices, and several moments that no historical average had any basis to predict before the game or explain after it.
The number your group chat is arguing about tonight was designed to describe thousands of matches. It wasn't designed to describe last night. Using it to decide whether Germany deserved to go through, or whether Brazil were lucky, is like checking the annual rainfall average to decide whether to take an umbrella right now. The average is accurate. It tells you nothing about today.